Open Life

Κατεύθυνση και Nόημα στην Καθημερινή Ζωή 

 

Αναζητώντας μια σταθερή βάση στήριξης στις δραστηριότητες της καθημερινής μας ζωής, είναι μάλλον μάταιο να διερευνούμε συνεχώς την περιοχή των συναισθημάτων μας. Συγχρόνως, όμως, δεν είναι χρήσιμο να θέλουμε να αγνοούμε την πληθώρα ή την ένταση τους, επιδεικνύοντας έναν πολύ καταστροφικό στρουθοκαμηλισμό. Η αγνόηση της πραγματικότητας δεν αποτελεί λύση διαφυγής. Η αποφυγή είναι χρονικά περιορισμένη, επειδή βρίσκεται αντιμέτωπη με τη μονιμότητα της πραγματικότητας. 

Ποια είναι τότε η σωστή στάση; Πώς μπορούμε να σταθούμε απέναντι στην καθημερινότητα  με τρόπο αληθινά δημιουργικό για μας και τους άλλους; Η απάντηση είναι απλή, αλλά δεν αποτελεί παρά μια ακόμη θέση, μια ακόμη άποψη, ως τη στιγμή που μέσω προσωπικής εμπειρίας βεβαιωθεί η ορθότητά της. Ολόκληρη η ζωή είναι θέμα εμπειρίας. Ζωή που δεν βιώνεται, δεν είναι ζωή, είναι απλώς μια ιδέα. Η εμπειρία της όμως πραγματοποιείται με την ολότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, με τον νου και το σώμα. 

Προσπαθώντας λοιπόν να εναρμονιστούμε με τη Ροή, στεκόμαστε απέναντι στα αισθήματά μας με τρόπο διαφορετικό απ’ ό,τι συνηθίζεται. Τα βλέπουμε, τα αναγνωρίζουμε και τα αποδεχόμαστε πλήρως. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αφού πρώτα αναγνωρίσουμε την ύπαρξη τους μέσα μας μια δεδομένη στιγμή, δεν προσπαθούμε να τα αγνοήσουμε αποφεύγοντας τα. Παρ’ ό,τι ακούγεται αυτονόητο, η καθημερινή πρακτική δηλώνει το αντίθετο. Αρκεί να παρατηρήσουμε λίγο περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο στεκόμαστε απέναντι σε παρόμοιες καταστάσεις. Είμαστε αρκετά ενήμεροι των συναισθημάτων μας; Αν ναι, πώς αντιδρούμε σ’ αυτά; 

Η όλη εργασία λοιπόν, ξεκινά και τελειώνει με την παρατήρηση. Στο Open Mind, την ονομάζουμε και Προσοχή. Πού είναι στραμμένη η Προσοχή μας; Ζούμε με Προσοχή; Προσέχουμε το παρόν, το εδώ και το τώρα; Για μας, η ζωή είναι θέμα Προσοχής. 

Αν η παρατήρηση των αισθημάτων μας μας φέρνει σε επαφή με την πραγματικότητά μας μια δεδομένη στιγμή, μας βοηθάει συγχρόνως να δούμε τον τρόπο με τον οποίο – σχεδόν μηχανικά – αντιδρούμε. Αν προσέξουμε, θα δούμε ότι ή χανόμαστε μέσα στα συναισθήματά μας, ή με έναν κλασσικό μηχανισμό αυτοάμυνας, προσπαθούμε να αγνοήσουμε την ύπαρξη τους. Δεν θέλουμε να είναι εκεί, κλείνουμε τα μάτια, βρίσκουμε λογικοφανείς δικαιολογίες και χανόμαστε σε δραστηριότητες που βοηθούν να ξεχάσουμε, προκειμένου να αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα μας. Μπορούμε όμως αληθινά να την εξαφανίσουμε, να την κάνουμε να μην υπάρχει; Η ζωή βεβαιώνει το αντίθετο. 

Τα συναισθήματα, όπως και οι σκέψεις μας, βρίσκονται μέσα στη Ροή. Είναι φυσική έκφραση της ζωής, και το να ζητά κανείς να τα εκμηδενίσει ισοδυναμεί με θανάτωση της ζωής. Ως ζωντανές υπάρξεις είναι φυσικό να έχουμε σκέψεις και αισθήματα. Εκείνο που μπορεί να θεωρηθεί ως μη λειτουργικό, είναι ο τρόπος με τον οποίο στεκόμαστε απέναντι τους. Συνήθως αυτό που κάνουμε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είναι να παρεμποδίζουμε τη Ροή με σοβαρά εμπόδια. Μοιάζει σαν το ποτάμι που κυλά ήρεμα και γεμάτο δύναμη τα νερά του, μέχρι το σημείο που ένα εμπόδιο παρεμβάλλεται στο δρόμο του. Αν δεν μπορέσει να το ξεπεράσει και να συνεχίσει να κυλά στην κοίτη του, θα ξεχειλίσει στα πλάγια και θα πλημμυρίσει τις γύρω περιοχές. 

Τα αποτελέσματα μιας τέτοιας κατάστασης δεν είναι ποτέ επιθυμητά γιατί δεν είναι ποτέ ευχάριστα. Κι όμως, αυτή είναι η πραγματικότητα της καθημερινής μας ζωής, και της συναναστροφής με τον εαυτό μας, τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας. Η στάση μας είναι αυτή που οδηγεί στην παρεμπόδιση και εκτροπή της Ροής. Αλλάζοντας την επανορθώνουμε. 

Σ’ αυτό το βασικό πρόγραμμα του Open Mind θα προσπαθήσουμε να εδραιώσουμε κατεύθυνση και στόχο στην καθημερινή μας ζωή. Θα ξεκινήσουμε εξετάζοντας τη ζωή μας, προκειμένου να αποκτήσουμε μια πληρέστερη εικόνα του ποιοι είμαστε και πώς σχετιζόμαστε με πρόσωπα και πράγματα του κόσμου γύρω μας. Θα προσπαθήσουμε να δούμε τη σχέση μας με το χρόνο στην καθημερινότητα, αλλά και με το τέλος της ζωής μας, με τον θάνατο. Αν έχουμε μόνο ένα χρόνο για να ζήσουμε, πόσο σημαντικός γίνεται για μας; 

Στη συνέχεια, θα δούμε πώς να χαράζουμε κατεύθυνση και να βάζουμε στόχους στην καθημερινή μας ζωή, χαρακτηριζόμενους από ρεαλιστικότητα και δυνατότητα πραγμάτωσής τους. 

Τέλος, θα πάμε από τη θεωρία στην πράξη. Χωρίς αυτή, ακόμη και  οι καλύτερες ιδέες δεν αξίζουν και πολλά. Χρειάζεται να πάρουν συγκεκριμένη μορφή και να εφαρμοστούν σε όρους καθημερινής πρακτικής ζωής.

Ας μην ξεχνάμε ότι το Open Mind έχει να κάνει με τη ζωή εδώ και τώρα, και όχι με μεταφυσικές ή
άλλες ιδέες. Αυτό που ενδιαφέρει είναι πώς θα ζήσουμε τη ζωή με αληθινά δημιουργικό τρόπο, καλλιεργώντας την παρουσία και τη συνειδητότητα. Το Open Life βάζει τις βάσεις για μια νέα αντίληψη της παρούσας στιγμής στη ζωή μας, και σαν το ῾῾δάκτυλο που δείχνει το φεγγάρι῾῾, δείχνει το δρόμο. Είναι δική μας υποχρέωση και ευθύνη να τον βαδίσουμε, και να μην κάνουμε το λάθος να κοιτάμε το δάκτυλο αντί το φεγγάρι. Η όλη προσέγγιση είναι καθαρά εμπειρική.
 

Τα εργαλεία που τίθενται στη διάθεση μας προέρχονται από ανθρώπους με βαθιά ενόραση στην ανθρώπινη φύση και ψυχολογία. Ο γιαπωνέζος ψυχίατρος Shoma Morita, ανέπτυξε μια μέθοδο ψυχοθεραπείας βασισμένη στις ψυχολογικές αρχές του Ζεν. Η θεραπεία Morita δίνει έμφαση στην πράξη – τη δράση – και όχι στη συζήτηση – ομιλία. Αυτό που έχει σημασία είναι η Προσοχή στο τι κάνουμε την παρούσα στιγμή. 

Ο Ishin Yoshimoto, γιαπωνέζος επιχειρηματίας και καλός Βουδιστής, ανέπτυξε μια συγκροτημένη μέθοδο αυτό-εξέτασης – στοχασμού, η οποία προσφέρει ένα άνοιγμα για να δούμε την αληθινή φύση των σχέσεων μας με τους άλλους. Βλέποντας τον εαυτό μας μέσα απ’ αυτό το άνοιγμα, γινόμαστε πιο συνειδητοί της υποστήριξης και της φροντίδας που έχουμε δεχτεί και δεχόμαστε από τους άλλους. 

Όπως αναφέραμε πιο πάνω, το πρόγραμμα αναπτύσσεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο γίνεται  μια έντιμη και βαθιά αυτό-εξέταση. Αυτό σημαίνει  να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά τις σχέσεις μας με τους άλλους και τον τρόπο με τον οποίο ζούμε. Αυτό θα μας βοηθήσει για κάποιες αλλαγές στη ζωή μας, αφού στην πραγματικότητα δεν κάνουμε τίποτα άλλο απ’ το να αποκτούμε μια καθαρότερη και πληρέστερη εικόνα της. 

Στο δεύτερο μέρος προσπαθούμε να συμπεριλάβουμε στους στόχους μας όσα θα ευχόμασταν για τους άλλους. Συνήθως, το να θέτουμε στόχους έχει να κάνει μόνο με τις προσωπικές μας επιθυμίες και επιτεύξεις. Έτσι, ενδυναμώνει η εγω-κεντρική προσέγγιση της ζωής, η οποία μακροπρόθεσμα δεν είναι καθόλου ικανοποιητική. Συμπεριλαμβάνοντας στόχους που εμπλέκουν και άλλους, αναγνωρίζουμε τη σύνδεση μας με όσους  μας βοηθούν και μας στηρίζουν στη ζωή μας. Τέτοιοι στόχοι λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψη την πραγματικότητα της αλληλεξάρτησής μας με τον κόσμο και τους γύρω μας. 

Στο τρίτο μέρος γίνεται φανερή η ψυχολογική βάση του προγράμματος, η οποία σχετίζεται άμεσα με τις αρχές και πρακτικές των μεθόδων που αναφέραμε πιο πάνω. Σε αρκετά ουσιώδη σημεία τους έρχονται σε αντίθεση με πολλές από τις αρχές και υποθέσεις της σύγχρονης δυτικής ψυχοθεραπείας. 

Στο πρόγραμμα αυτό, δεν αφιερώνουμε χώρο στην «κινητοποίηση» ή στην απόκτηση «αυτό-εκτίμησης», σαν απαραίτητες προϋποθέσεις για την ατομική δράση. Προσπαθούμε περισσότερο να μάθουμε να συνυπάρχουμε με μια πληθώρα συναισθηματικών καταστάσεων, χωρίς να μας εμποδίζουν ή να μας περιορίζουν στη δράση μας. Ξεκινάμε με την υπόθεση ότι οι σκέψεις και τα αισθήματά μας είναι φυσικές εκφράσεις της ύπαρξης και δεν χρειάζονται διόρθωση. Εκείνο που χρειάζεται είναι να μπορούμε να ζήσουμε τη ζωή μας κατά τον πληρέστερο δυνατό τρόπο. Για να το κάνουμε αυτό, αρχίζουμε να σχετιζόμαστε μαζί τους διαφορετικά. Μαθαίνουμε να τα παρατηρούμε, να τα αποδεχόμαστε, και να προχωράμε μαζί τους στη δράση. Η όλη πρακτική μοιάζει πρωτόγνωρη και δύσκολη στην αρχή, σύντομα όμως μας δίνει τη αίσθηση της οικειότητας και της αποτελεσματικότητας απέναντι και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Πάνω απ’ όλα, όμως, μας δίνει τη βεβαιότητα πολύ μεγάλης ελευθερίας. 

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Το πρόγραμμα Open Life γίνεται σε ατομικά μαθήματα μέσω skype, έτσι ώστε να μπορούν πιο εύκολα να το κάνουν όσοι δεν έχουν αρκετό ελεύθερο χρόνο ή εμποδίζονται από την απόσταση. Κάθε συνάντηση διαρκεί 1 ώρα και γίνεται μία φορά την εβδομάδα ή μία φορά κάθε δύο εβδομάδες.

Αν ενδιαφέρεστε για περισσότερες πληροφορίες, τηλεφωνήστε ή στείλτε email.